சேப்பியன் ஜீனோவில் இந்த முறை, நான் எல்கேஜி (LKG) முதல் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரை படித்த சென்னை தி.நகர் ஷ்ரைன் வேளாங்கண்ணி மேல்நிலைப் பள்ளியின் (Shrine Vailankanni Sr Sec School) தலைமை ஆசிரியரும், என் கல்லூரி வகுப்புத் தோழியுமான திருமதி மானசா பிள்ளையுடன் பேசினேன். பள்ளி நிர்வாகத்துக்கும், மாணவர்களுக்கும், ஆசிரியர்களுக்கும் ஏஐ எவ்வாறு பயன்படுகிறது, அதில் உள்ள சவால்கள் என்ன என்பதை அவரிடம் கேட்டேன்.
திருமதி மானசா பிள்ளையுடன் நான் பேசிய காணொலியின் ஏஐ உருவாக்கிய சுருக்கம் கீழே. பெயர்களிலோ விவரங்களிலோ பிழைகள் இருக்கலாம். முழுமையான உரையாடலுக்கு யு-ட்யூப் காணொலியைப் பார்க்கவும்.
மானசா கல்வியாளர்கள் நிறைந்த குடும்பத்தில் திருமணம் செய்து வந்தவர். மாமியார் திருமதி பி.கே.கே. பிள்ளையும் கணவர் திரு கே.டி. பிள்ளையும் தம்மை வழிநடத்தியதாகச் சொன்னார். பொறியியலுக்குப் பிறகு லயோலா வணிக நிர்வாகக் கழகத்தில் (LIBA) எம்பிஏ படித்தார். பள்ளியில் சேர வேண்டுமென்றால் பி.எட்., எம்.ஏ. (கல்வி நிர்வாகம்) ஆகியவற்றையும் படிக்க வேண்டும் என்று மாமியார் சொன்னதால் அவற்றையும் முடித்தார். முப்பத்தொரு ஆண்டுகளாக இதே பள்ளியில் இருக்கிறார். முதலில் பதினொன்றாம், பன்னிரண்டாம் வகுப்புகளுக்கு இயற்பியலும், பிறகு ஆறு முதல் பத்தாம் வகுப்பு வரை வரலாறு, புவியியலும் கற்பித்தார். ஒவ்வொரு தலைமுறையின் நாடித்துடிப்பையும் அறிந்துகொள்ளவே அப்படிச் செய்ததாகக் கூறினார். சுமார் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மூன்று முதல் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை கணினிப் பாடத்திட்டத்தைத் தொடங்கிய முதல் பள்ளிகளில் தங்கள் பள்ளியும் ஒன்று என்றார்.
நிர்வாகத்துக்கு ஏஐ வரமா, சாபமா என்று கேட்டபோது, பள்ளியின் செயலாளரான தன் கணவர் உருவாக்கிய மென்பொருளைப் பற்றிச் சொன்னார். கடந்த மார்ச் மாத இறுதியில் ஒரு பொழுதுபோக்காக கிளாடு ஏஐ, ஜெமினி ப்ரோ (Gemini Pro) ஆகியவற்றுடன் கோடிங் செய்யத் தொடங்கிய திரு கே.டி. பிள்ளை, மூன்றே மாதங்களில் முழுமையான பள்ளி மேலாண்மை மென்பொருளை (ERP) உருவாக்கிவிட்டார். அதில் ஏறத்தாழ ஐம்பதாயிரம் வரிகள் உள்ளதாக மானசா குறிப்பிட்டார். தலைமை ஆசிரியர் முதல் அனைத்துப் பிரிவு ஒருங்கிணைப்பாளர்களும் இதை இப்போது பயன்படுத்துகிறார்கள். வருகைப்பதிவு, நாட்காட்டி ஆகியவை உள்ள கைப்பேசிச் செயலியும் உண்டு. பள்ளியின் செயல்முறையும் பண்பாடும் அவருக்குத் தெரியும் என்பதால், விற்பனையாளர் தரும் மென்பொருளைவிட இது பொருத்தமாக இருக்கிறது என்றார். மாற்றுச் சான்றிதழ் (TC) போன்ற முக்கிய ஆவணங்களை அனைவரும் அணுக முடியாதபடி பாதுகாப்பு அம்சங்களும் இதில் உள்ளன.
ஏஐ வெறுமனே பள்ளிக்குள் வரக்கூடாது, பள்ளிக்காகவே வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதே தங்கள் நோக்கம் என்றார். இப்போது இது பள்ளியின் பயன்பாட்டுக்கு மட்டுமே. பெற்றோருக்கு மெதுவாக, படிப்படியாக அறிமுகப்படுத்தப்படும்.
மாணவர்களில் ஒன்பது முதல் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரையிலானவர்களே ஏஐயை அதிகம் பயன்படுத்துகிறார்கள். குறிப்பாகப் பத்தாம், பன்னிரண்டாம் வகுப்பு மாணவர்கள் போர்டு தேர்வுக்காகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். பாடப்புத்தகம் (NCERT), குறிப்புகள் ஆகியவற்றுக்கு அப்பால், கடினமான, உயர்நிலைச் சிந்தனை கேள்விகளை ஏஐ செயலியிடம் கேட்கச் சொன்னதாக மானசா கூறினார். முழுக் கேள்வியையும் சரியான உள்ளீட்டுடன் (Prompt) கொடுத்து, தீர்வைப் படிப்படியாகச் சொல்லச் சொல்ல வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தியுள்ளார். இரவு பத்து மணிக்கு வரும் சந்தேகத்துக்கு ஆசிரியர் கிடைக்க மாட்டார் என்பதால் இது உதவுகிறது. பள்ளி தற்போது சாட்ஜிபிடி, ஜெமினி ஆகிய இரண்டையும் பரிந்துரைக்கிறது. இது குறித்துச் சிபிஎஸ்இ (CBSE) தனியாக வழிகாட்டுதல் எதுவும் கொடுக்கவில்லை என்றார். பல மாநாடுகளில் மற்றப் பேச்சாளர்கள் ஏஐயை எதிர்த்தபோது, தான் மட்டும் அதை ஆதரித்ததாகவும், தடை செய்ய வேண்டாம், மாணவர்களே முடிவு செய்யட்டும் என்பது தன் கருத்து என்றும் சொன்னார். சிறு வகுப்பு மாணவர்கள் இன்னும் காகிதம், க்ரேயான்களுடன் தங்கள் கற்பனையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்றும் குறிப்பிட்டார்.
ஏமாற்றுவது பற்றிய கேள்விக்கு, பள்ளியில் தேர்வுகள் அனைத்தும் பேனா, காகிதத்தில் பள்ளியிலேயே நடப்பதாகவும், இணையவழித் தேர்வு இல்லை என்றும் சொன்னார். மேல் வகுப்பு மாணவர்கள் செல்பேசியில் ஏஐயைப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதை அவர் ஏற்றார். அதனால் கட்டுரை, பதில்களை ஏஐ மூலம் எழுதுவது கருத்துத் திருட்டு (Plagiarism) என்று தொடர்ந்து சொல்லி வருகிறார்கள். ஆசிரியர்கள் எளிதில் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள் என்பதும் மாணவர்களுக்குத் தெரியும். பதினைந்து நாட்களுக்கு ஒருமுறை வெளியாகும் செய்தி மடலில் மாணவர்களே ஆசிரியர் குழுவாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தாங்களாகவே எழுதுவதைப் பார்த்து வியந்ததாகவும், அவற்றை இறுதியாகத் தானே படிப்பதால் ஏஐயிடம் நகலெடுத்தது போலத் தெரியாது என்றும் சொன்னார். போர்டு தேர்வுக்கான கடுமையான உழைப்பு காரணமாகச் சிபிஎஸ்இ மாணவர்கள் எழுதும் திறமையை இழக்க மாட்டார்கள் என்பது அவர் நம்பிக்கை.
எந்தப் பாடத்தைப் படித்தாலும், பன்னிரண்டாம் வகுப்புக்குப் பிறகு வாழ்க்கையில் நிற்க ஒரு திறமை வேண்டும் என்று மாணவர்களிடம் சொல்வதாக மானசா கூறினார். எதிர்காலத்தில் என்ன வேலைகள் இருக்கும் என்று தெரியாத நிலையில், ஒரு திறமையே அவர்களை முன்னெடுத்துச் செல்லும் என்றார். ஒன்பதாம் முதல் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரை மாணவர்கள் வெளியே பயிற்சிப் பணி (Internship) செய்ய அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். பன்னிரண்டாம் வகுப்பில் திட்டப்பணி (Project) கட்டாயம். எடுத்துக்காட்டாக, சந்தைப்படுத்தல் திட்டத்துக்காக ஒரு உணவகம் அல்லது பல்பொருள் அங்காடிக்குச் செல்லலாம். வணிகம், கணக்கியல் மாணவர்கள் ஒரு நிறுவனத்துக்குச் செல்லலாம். குறைந்தபட்சம் பார்வையாளராக இருந்தாலே நிறைய அனுபவம் கிடைக்கும் என்றார். மருத்துவர்கள், பட்டயக் கணக்காளர்கள், பொறியாளர்கள், வங்கி ஊழியர்கள் எனப் பெற்றோரின் துறைகளையும் இதற்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
ஆசிரியர்களுக்கு ஏஐ மிகவும் பயனுள்ளது என்றார். கோவிட் காலம் முதல் ஒவ்வொரு பாடத்துக்கும் மாதாந்திர அறிக்கையைப் பெற்றோருக்கு வாட்ஸ்அப் குழுக்கள் வழியாக அனுப்புகிறார்கள். முன்பு எழுத்துரு, வண்ணம், வடிவம் ஆகியவற்றை ஒரே மாதிரியாக்குவது கடினமாக இருந்தது. கணிதம், மொழி ஆசிரியர்கள் அறிக்கை எழுதுவதும் எளிதல்ல. இப்போது ஆசிரியர்கள் தங்கள் குறிப்புகளை ஏஐ செயலியிடம் கொடுக்கிறார்கள். இலக்கணம் தவறாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று பயிற்சி அளித்திருக்கிறார். இந்த மாதம் வந்த அறிக்கைகள் அருமையாக இருந்தன என்றார். கற்பித்த அத்தியாயங்கள், செயல்முறைத் தேர்வுகள், மதிப்பீடுகள் எல்லாம் தெளிவாக வருவதால், அவற்றை பிடிஎஃப் (PDF) ஆக்கி ஒருங்கிணைப்பாளருக்கு அனுப்பினால் போதும். தொடக்கநிலை ஆசிரியர்கள், ஒரே அத்தியாயத்தை மூன்றாம், நான்காம், ஐந்தாம் வகுப்புக் குழந்தைகளுக்கு எவ்வாறு வெவ்வேறு விதமாகக் கற்பிக்கலாம் என்று ஏஐயிடம் கேட்கிறார்கள். கோவிட்டுக்குப் பிறகு குழந்தைகளின் கவனம் குறைந்துள்ளதால் இது உதவுகிறது.
ஏஐயால் குழந்தைகளுக்குக் கெடுதல் உண்டா என்று கேட்டபோது, அவர் சுட்டிக்காட்டியது திரை நேரத்தைத்தான். சிறு குழந்தைகளுக்குச் சாப்பாடு ஊட்டும்போது பெற்றோர் செல்பேசி, டேப்லெட்டைக் கொடுக்கிறார்கள். இதனால் குழந்தைகளின் செவித்திறன், பார்வை பாதிக்கப்படுகிறது என்று மருத்துவர்கள் கவலை தெரிவிப்பதாகச் சொன்னார். இதுவே தாம் காணும் ஒரே உடல்நலப் பிரச்சனை என்றார். இன்னொரு சவால் செலவு. பெரிய நிறுவனங்கள் கிராஃபிக்ஸ் கார்டு (Graphics Card), ரேம் (RAM) ஆகியவற்றை பெருமளவில் வாங்குவதால், சாதாரணப் பெற்றோரால் பிள்ளைகளுக்குக் கணினி வாங்கிக் கொடுக்க முடியவில்லை. ஆனால் உயர்நிலை, மேல்நிலை மாணவர்களுக்கு வீட்டில் ஒரு கணினி இருக்க வேண்டும் என்று பள்ளி விரும்புகிறது. பெற்றோர் தங்கள் முதல் பெற்றோர் பொறுப்பைப் பள்ளியிடம் மாற்றிவிடுவதாகவும், பள்ளியே அவர்களுக்கு இரண்டாவது பெற்றோர் என்றும் சொன்னார். படிப்புப் பொறுப்பை மாற்றலாம், ஆனால் நேர்மைப் பொறுப்பையும் திணிக்க முடியுமா என்று கேட்டார்.
ஏஐ நம்மை அழிக்கப் போவதில்லை, அது நம்மை இன்னும் சக்தி வாய்ந்தவர்களாக ஆக்கும் என்பதே தன் முடிவுரை என்றார் மானசா.
Discover more from Mangoidiots.com
Subscribe to get the latest posts sent to your email.