நடிகர் சூர்யா (Suriya) நடிப்பில் வெளிவந்துள்ள ‘கங்குவா’ (2024) திரைப்படம் பல நூறு கோடிகள் முதலீட்டில், ஆயிரக்கணக்கான துணை நடிகர்களுடன், பல மாதங்கள் எடுக்கப்பட்ட பெரும் முயற்சி. ஆனால் இப்படத்தைப் பார்க்கும்போது ஒரு முக்கியமான உண்மை புலனாகிறது – பெரும் பொருட்செலவும், பிரம்மாண்டமான தயாரிப்பும் ரசிகர்களின் மனதைக் கவரும் படத்தை உருவாக்கப் போதுமானதல்ல என்பதே அது. ‘இந்தியன் 2’ போலவே இப்படத்திலும் திரைக்கதை என்பதே காணாமல் போய்விட்டது.
கதையற்ற இப்படத்தில் எவ்வளவு பிரம்மாண்டமான காட்சிகளையும், ஆயிரக்கணக்கான நடிகர்களையும் காட்டினாலும், பார்வையாளர்களால் படத்தோடு ஒன்றிப்போக முடியவில்லை. காட்சிகள் வேகவேகமாக மாறுகின்றன, படம் முழுவதும் ஏன் இந்த அவசரம் என்பது இயக்குநருக்கே வெளிச்சம். நிகழ்காலத்திலிருந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் முன்னோக்கிப் பயணிக்கும் கதை அமைப்பு சுவாரசியமாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் படத்தில் அடுக்கடுக்காகக் குவிக்கப்பட்டுள்ள விஷயங்கள் கதையின் நம்பகத்தன்மையைச் சிதைத்துவிடுகின்றன. எந்தப் பாத்திரத்தையும் நம்மால் உணர்ச்சிப்பூர்வமாக அணுக முடியவில்லை. ‘பாகுபலி’ படங்களில் வரும் ஒவ்வொரு சிறு கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிகளையும் நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியும், ஆனால் ‘கங்குவா’வில் ஏன், எதற்கு, யார் என்பதே புரியாத புதிராக உள்ளது.
மனிதப் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்ட சண்டைகளைச் செய்யும் நாயகன், கப்பற்படையில் வல்லமை பெற்ற பழங்கால மக்கள், ஆயுதப்போரில் சிறந்த குழுக்கள், ரோமானியப் படையினர், நவீனக் கால ரஷ்ய விஞ்ஞானிகள், கூலிப்படையினர் எனப் பல்வேறு பாத்திரங்கள் படத்தில் வலம் வருகின்றன. தீவு, மலை, காடு, கடல் என அனைத்து இடங்களிலும் சண்டைக் காட்சிகள் நடைபெறுகின்றன. புலி, முதலை, யானை போன்ற விலங்குகளும் அவ்வப்போது களம் காண்கின்றன.
நம்ப முடியாத வகையில் நாயகன் ராட்சச முதலையை வெறும் கைகளால் கொன்று, தன் தலைக்கு மேல் தூக்கி வீசுகிறார். ஆயிரம் படைவீரர்களை ஆயுதமின்றி எதிர்த்து வெல்கிறார். நடுக்கடலில் போர்க்கப்பலின் மேல் நடக்கும் இறுதிப்போர் காட்சியில், எதிரித் தலைவன் கூரிய வாளுடன் நாயகனை நோக்கி வருகிறான். பின்னணி இசை படிப்படியாக உயர்ந்து, உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து பார்வையாளர்களின் எதிர்பார்ப்பை உயர்த்திய நிலையில், நாம் ஒரு மணி நேரமாக எதிர்பார்த்த நெஞ்சைப் பிசையும் காட்சி திடீரென வருகிறது. இசை மெல்லெனக் குறைந்து, எதிரி வியப்புடன் நிற்கும் காட்சி திரைப்படக் கலையின் அடிப்படை நெறிமுறைகளுக்கே புறம்பாக அமைந்துள்ளது.
மூலிகை தேடச் சென்ற பெண்கள் ஒரு படையையே வீழ்த்துவதும், அதற்கு நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தொலைவிலிருந்து நாயகன் ஊதுகுழல் மூலம் வழிகாட்டுவதும் நம்பகத்தன்மையற்ற காட்சிகளாக அமைந்துள்ளன.
மார்பில் ஊடுருவிய வாளின் காயம் ஒரே நாளில் குணமாவதும், இருபத்தைந்தாயிரம் ரோமானியப் படையினர் சிறு தீவுகளை வெல்ல முடியாமல் திணறுவதும் ‘ஆஸ்டிரிக்ஸ்’ கார்ட்டூன்களை நினைவூட்டுகின்றன. குழுவில் உள்ள மற்றவர்கள் இயல்பாகப் பேசும்போது, நாயகன் மட்டும் சூர்யாவின் முந்தைய படங்களை நினைவூட்டும் வகையில் செயற்கையான பேச்சு வழக்கில் உரையாடுகிறார்.
முடிவாக, கார்ட்டூன் படக்கதையாக ‘தினத்தந்தி’யில் வெளிவந்திருக்க வேண்டிய ‘கங்குவா’, திரைப்படமாக மாறும்போது தன் இயல்பை இழந்துவிடுகிறது. வெறும் காட்சி மாற்றங்களும், விறுவிறுப்பும் மட்டுமே திரைப்படம் அல்ல – அது ஓர் உணர்வுப்பூர்வமான கதையோட்டத்தைக் கொண்ட கலை வடிவம். துரதிர்ஷ்டவசமாக, படக்குழு இந்த அடிப்படை உண்மையை மறந்துவிட்டது.
பல நூறு கோடிகள் செலவில், பிரம்மாண்டமான காட்சிகளுடன் உருவாக்கப்பட்ட ‘கங்குவா’, உணர்வுபூர்வமான கதையோட்டமும் நம்பகத்தன்மையும் இல்லாமல், வெறும் காட்சி ஆரவாரமாக மட்டுமே இருந்து ரசிகர்களை ஏமாற்றுகிறது!
Discover more from Mangoidiots.com
Subscribe to get the latest posts sent to your email.