Movies

Kaaki Sattai (2015)

Kaaki Sattai (காக்கி சட்டை) is the fifth film for VJ Sivakarthikeyan as hero. The police story is directed by R. S. Durai Senthilkumar and produced by Actor Dhanush, the same combination from Sivakarthikeyan’s earlier film Ethir Neechal. Saw the movie today in Luxe Cinemas.

Till his previous film Maan Karate, Sivakarthikeyan was seen by audience as a comedy hero. He has attempted to ease into a mass hero role in Kaaki Sattai and it feels he is going in the correct direction. When I first saw the trailer of this film, I presumed it may be a remake of Kamal Haasan’s 1985 blockbuster film of the same name, luckily it turned out to be a different story. Kamal’s Kaaki Sattai was a film that set a trend for many later days cop films in Tamil including Vijay’s superhit Pokkiri, but Sivakarthikeyan’s film has no such ambitions (not yet).

The story is about how a low ranked cop Sivakarthikeyan playing a constable role takes down an international organ trafficking head. First things first. The film runs only for 2.5 Hours and not for 3+ hours like the norm in recent days. Bless the Director R.S.Durai,for not showing TASMAC and a drunken pathos song sequence played by the protagonist and his friends.

I liked the film, wife was not impressed. My liking may have been influenced by seeing lovely SriDivya in the song sequences. Cinematographer M.Sukumar who has done Mynaa, Kumki, Maan Karate in the past, has delivered brilliant camerawork for this film, on a digital screen like in Luxe Cinemas the visuals come to life. Anirudh Ravichander has done good background score throughout the film, especially during the action sequences the BGM helps by projecting heroism on Sivakarthikeyan. A life lesson from the story is that the city police commissioner’s are still bad guys, even after several decades of advise by Tamil film stars they  have not reformed themselves.

All the characters in the film are cookie-cutter variety, including Prabhu as a senior cop, villain Vijay Raaz, Imman Annachi as Hero’s coworker & comedy relief, Manobala as a high class pimp & aspiring politician and Kalpana as mother. We are spared of a long climax where the hero fights hundreds of fighters, SUVs flying in air; instead we see villain being killed with Carbon Mono-Oxide and climax gets over in few minutes. Though the film is a typical Kollywood masala what I liked was it can be seen laid back and enjoyed without any expectations of a twist or turn, you may even manage to laugh at few places. That was the kind of film I felt like seeing today. I won’t be criticising it, it is not worth my time.

Kaaki-Sattai (2015)

Kaaki-Sattai (2015)

 

Standard
Movies

Tamizhuku En Ondrai Azhuthavum (2015)

போன வாரமே இந்தப் படம் – “தமிழுக்கு எண் ஒன்றை அழுத்தவும்” (Tamizhuku En Ondrai Azhuthavum) வெளிவந்துவிட்டது, ஆனால்  இன்று தான் என்னால் பார்க்க முடிந்தது – இந்த சின்ன வயசில் எனக்கு எவ்வளவு ஏமாற்றம் பார்த்தீங்களா!

Tamizhuku En Ondrai Azhuthavum

Tamizhuku En Ondrai Azhuthavum

கதை என்று பெரியதாக எதுவும் இல்லை, ஆனால் அதையும் சுவராஸ்யமாக சொல்லியுள்ள  முதல் பட இயக்குனர் ராம்பிரகாஷ் ராயப்பாவிற்கு பாராட்டுக்கள். படத்தை குழந்தைகள், பெற்றோருடன் சேர்ந்துப் பார்க்கலாம் – கவர்ச்சி துளிக்கூட இல்லை (சத்தியமா எனக்கு அதில் வருத்தமே இல்லை, ஏன் நம்ப மாட்டேங்குறீங்க), அடிதடி சண்டை இல்லை, எந்தவித ஹிரோயிஸமும் இல்லை, டாஸ்மார்கில் குடித்துவிட்டு நாயகன் பாடும் சோகப்பாட்டு எதுவும் இல்லை, அப்படி இருந்தும் படத்தில் குறையென்று பெரிதாக எதுவும் இல்லை. ரசிக்கும் படி இருந்தது, சிரிக்கவும் சில காட்சிகள் இருக்கிறது, இயக்குனார் நடிகர் மனோபாலா உதவியால்.

“தமிழுக்கு எண் ஒன்றை அழுத்தவும்” என்ற தலைப்பைப் பார்த்ததும் இது கால் செண்டர் அல்லது தொலைப்பேசி நிறுவனத்தைப் பற்றிய கதை என்று நினைத்தேன். ஆனால் இது சூரியப்புயல் (Solar Flare) தாக்கத்தால் ஒரு நாள் சென்னையில் செல்பேசிகள் வேலை செய்யாமல் போகும் போது என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பற்றிய ஒரு கற்பனை கதை. மூன்று ஜோடி, நடுவில் கொஞ்சம் விஞ்ஞானம், நிறைய காமெடி, தொட்டுக் கொள்ள ஒரு வெடிகுண்டு மற்றும் ஒரு எண்பது டன் பாறாங்கல், இது தான் திரைக்கதை.

படத்தின் பலம், சரியான நடிகர்கள் தேர்வு. விளையாட்டு தனமான விஞ்ஞானியாக வரும் இளைஞன் பாத்திரத்தில் நகுல், அவருக்கு ஜோடியாக பொறியியல் கல்லூரி மாணவியாக வரும் ஜஸ்வர்யா தத்தா மிக யதார்த்தமாக தோன்றுகிறார், அதுவும் ஜஸ்வர்யா தத்தா தன் காதலைச் சொல்லும் காட்சியில் உணர்ச்சியே இல்லாமல் நகுல் அதற்கு சரி சொல்வது ரசிக்கும்படி இருந்தது. அட்டகத்தி தினேஷ், திருடன் போலீஸ் மற்றும் குக்கூ என்று இவர் காட்டில் மழை, அவற்றைப் போல ஒரே ஹீரோ ரோல் இல்லையென்றாலும் கொடுத்ததை சரியாக செய்துள்ளார்.  பிளாட்களை (குடியிருப்புகள்) விற்கும்  செல்ஸ்மேனாக வரும்  தினேஷுக்கு ஜோடி பிந்து மாதவி. தற்கொலை தடுப்பு  மையத்தில் சேவை செய்யும் பிந்து மாதவியை அவர் பணிபுரியும் வங்கியில் தவறுதலாக பார்க்கிறார் தினேஷ், ஒருதலை காதலை விட்டுவிடுகிறேன், அதை செய்ய நான் உங்களை வெறுக்க வேண்டும், அதற்கு நீங்கள் என்னை கண்டப்படி திட்டிவிடுங்கள் என்று கேட்கிறார் தினேஷ். இதற்காக (அதாவது கெட்ட வார்த்தையால் திட்டுவதற்கு) பிந்து மாதவி பல நாள் பயிற்சி  எடுக்கும் காட்சிகள்  வேடிக்கை.

கால்டாக்ஸி ஓட்டுனராக வரும் சதீஷ், அவருக்கு ஜோடியாக  ஷாலு ஷம்மு துணிக்கடை பணிப்பெண்ணாக வருகிறார். ஆசையாக சதீஷ் எது பேசினாலும், இப்படி தான் அவனும் பேசுவான், இப்படி தான் இவன் செய்வான் என்று பல ஆண் நண்பர்கள் பெயராக ஷாலு ஷம்மு சொல்லும் காட்சிகளில் சதீஷின் தவிப்பு நல்ல சிரிப்பு. நகுலின் அம்மா பாத்திரத்தில் வரும் ஊர்வசி, நல்ல இயல்பான (அவரிடம் இதை கேட்கவா வேண்டும்) நடிப்பு, பேத்தி விளையாடி கொண்டியிருக்கும் பொம்மை வண்டியை, மிண்ணனு தொழில்நுட்ப வார்த்தைகளை அசால்டாக கூறி சரி செய்யும் போது அரங்கில் கைத்தட்டல் பறக்கிறது. அதேப் போல் வீட்டுற்க்கு வந்திருக்கும் கல்லூரி தலைமை ஆசிரியாரான மனோபாலாவிற்கு காபி கொடுக்கும் போது கிண்டல் அடிக்கும் போதும் சிரிக்க வைக்கிறார் ஊர்வசி.

ஒரு மிண்ணனு பொறியாளரான நான், தொழில்நுட்ப ரீதியில் பார்த்தால் படத்தில் பல ஓட்டைகளை சொல்லலாம், மோலோட்டமாக சரியாக தோன்ற இயக்குனர் முயன்றுள்ளது தெளிவு. விஞ்ஞானத்தை பார்க்க விரும்பினால் டிஸ்கவரி தமிழைப் பார்க்க வேண்டும், அதற்கான இடம் காமெடி படம் இல்லை. மொத்ததில் ஒரு வித்தயாசமான முயற்சி, பாராட்டுக்கள்.

Standard
Microsoft

Windows 10 TP in Surface Pro 1

I have been trying to find time to install Windows 10 Technical Preview (Build 9926) in my Surface Pro 1. I want to keep Windows 8.1 to do my work when traveling with Surface Pro. This meant installing Windows 10 TP in Dual Boot mode, so that I can easily switch between the two Operating Systems. Instead of creating a new disk partition for Windows10 I went with VHD option. Probably it was not a wise choice. As Dynamic size VHD requires nearly twice the space, which is premium in a tablet device like Surface Pro. VHD options ends up taking space for the VHD file and when Windows boot it needs to have the space equivalent to the defined partition (in the VHD) free in the base machine. For example, in the physical drive you require 26GB free space – 8GB for the VHD file and 18GB for the VHD to get mounted in runtime.

To install Windows 10 TP in Surface Pro, you need to create a bootable USB drive using the free RUFUS app, the Windows10 ISO image, setup Surface Pro to boot from USB (enter UEFI mode by holding Volume UP while Power ON, then boot from USB by holding Volume DOWN while Power ON), then creating VHD by using DiskPart command. Detailed instructions are in Technet blog and from here. Remember to ensure you have set partition type to FAT32 in Rufus, I kept missing it few times and Surface Pro didn’t recognize the USB for boot a result.

After few trial and error (including VHD_BOOT_HOST_VOLUME_NOT_ENOUGH_SPACE), I got it all working. Windows 10 TP is still work in progress, but I am impressed with progress made so far. Windows boots up and responds fast, UI is flat but pleasing, the biggest advantage is the unification of Desktop UI & Metro UI.

Windows 10 Technical Preview in Surface Pro 1

Standard
Movies

Anegan (2015)

Today evening show in Devi Theatre, I saw Anegan (அனேகன்). Directed by popular cinematographer turned hit Director K.V.Anand. Anegan is starred by Dhanush and debut actress Amyra Dastur. Yesterdays love hero Karthik plays an important role.

For a change let me start with this – I liked the film.

Anegan is a love story between Ashwin (Dhanush) and Madhu (played by Amyra) across 3 generation. The film starts in Burma of the 1950s when Tamilians lived in large numbers there and Tamil merchants (Chetiyars) dominated the business. The Burmese scenes were shot in Vietnam and Cambodia (as per Wikipedia), leaving that technicality aside I felt the scenes to be very colourful. For a change in recent Tamil films, instead of seeing India or US (like in all Gautham Vasudev films), Burma and their local costumers appears different with lot of life. The film starts with a Tamil construction worker (Dhanush) saving the life of a Burmese General’s Daughter (Amyra) at a trade-fair. What follows is usual, but the director should be appreciated for showing the mass exodus of Tamilians from Burma after Junta rule in 1960s as the background for the love affair not succeeding, this kindles our emotions.

Then comes the present day love story, where Ashwin and Madhu are working in a Video game development company headed by Karthik. At the risk of deviating from multiple generations plot, the Director shows the worsening work pressure situation and medications taken by software professionals. Madhu hails from a rich family with boundless wealth managed by her maternal uncle. Then the story switches gear to go back to yet another generation. This one happens in 1980s in North Chennai outskirts, when a local painter (Dhanush) falls in love with a Brahmin girl (Amyra) and they are killed by villain. The climax is how the love interest succeeds after struggling for many generations and the bad guys are punished. Though the climax twist is not unexpected it has been told well, it could have been better if it was a bit shorter. Though Anegan is not another 3 hour+ movie,  at 160 minutes I felt it could have been shortened.

Brilliant performance by both Dhanush and Amyra, who both have played nearly 4 different roles across time periods well, they have brought the individual characters to life in their enacting. For Karthik, this is a big break and he has used it brilliantly. I thoroughly enjoyed the scene where Dhanush imitates Karthik – it shows how far as an actor Dhanush has come. Songs were mediocre, surprisingly (for me) many in the audience stood up to dance for the song “Danga Maari Oodhari“, which I couldn’t understand a word due to the loud music and all the whistle in the theatre.

The film had a great plot, bordering on fantasy and Director has used it well. Reducing a bit of heroism on Dhanush character in all generations could have made the film stand out, but that would have certainly disappointed fans of Dhanush – for that reason I agree with K.V.Anand for having them. Overall, a thorough entertainer you will enjoy.

anegan

 

Standard
Chennai, Events

TAF Chiefs on a Roll

Something is wrong with me, yesterday I played cricket and today Cycling!

It was 5AM and I pushed myself to get up from bed, washed, got into my car to drive to Madras Crocodile Bank by 6:30AM. Started from my house in Mambalam at 5:30, roads were empty and I was in ECR (East Coast Road) by 5:45. It was still dark, from Neelangarai area I started seeing  fully equipped cyclists (pros) riding two in a row on the left of the road. I waved at them and continued my journey. Paid Rs.45 for a return at the toll booth, continued on and reached Madras Crocodile Bank at 6:25AM.

Cycling-8Feb2015-1

Cycles were unloaded from trucks. I went to the volunteers of ACT-We Care  to sign in the roster, get my bib number and then a cycle. I was pleasantly surprised when they handed everyone a disposable shower cap along with each helmet (very thoughtful of them). In next fifteen minutes all the riders were ready and we were flagged off on our way to Mamallapuram. As soon as I got on my cycle, a familiar voice called me “Venkat”, turning around I saw V.P.Mathur (JMD, Future Focus). We both rode together, talking with a friend made the ride easier and before we knew it we were in the first pit stop. With a quick drink of water, we kept going without stopping. By 7:50AM we reached the finish line in front of G.R.T. Temple Bay Resort. I was delighted that I made it !!

Cycling-8Feb2015-2

After getting our cycles

Cycling-8Feb2015-3

Outskirts of Mamallapuram

We returned our cycles and we were treated to a scrumptious breakfast (Freshly made Dosa, Idli, Kancheepuram Idli, Vadai, Noodles, Upma, Cereals, Bread, Fruits, Halwa, Juice & Coffee). With a full stomach we were called in for a brief presentation ceremony where United Way Chennai presented cheques to about 8 other NGOs working on causes from domestic violence, first aid to multiple sclerosis. ECO Kitchen (an NGO working around sustainable meal production for women empowerment) talked about their program called “என்றும் புன்னகை“, a relationship and lifeskill programme for boys and girls at schools of the Corporation of Chennai. I got a nice feeling the little I did today (that too with loads of fun) helps many causes.

Cycling-8Feb2015-4

Thanks to all the organizers including TAF, United Way, Act-WeCare for delivering a professional, hassle free event.

Cycling-8Feb2015-5

Background: Today morning, TAF (a cycling company) had organized a cycling event called “Chiefs on a Roll” for United Way Chennai (part of the global social organization). They had two rides, a 50KM one from Tiruvanmiyur to Mamallapuram, second a 15KM from Madras Croc Bank to Mamallapuram. I went for the shorter one, as this was my first cycle (ride) event. Thanks Pravin Shekar for introducing me to this event.

Standard